maksud

 

Asıl hakikati nerede aramalı ey maksud

nerede çıkar karşımıza vuslatımız

peki ya her ölümlü için belirlenmiş midir gidilecek yollar

yoksa yürüdükçe mi görünür kılınırlar

bir kayanın ab-ı hayattan aşınan suretinde mi bulacağım

bir adamın güneşi kucaklayan bakışlarında mı

yoksa dokunmaya dahi çekindiğim duygularımın uykusunda mı saklı

bir değer mi yaratacağım, bir değere misafir mi olacağım

kendimi bilmeden başka şeyleri bilmeyi arzulayacak kadar toy muyum

yaşamanın sırasını mı bulamıyorum

yoksa sıra mı beklemiyor beni

niceleri bi-tekellüf alıp veririken nefeslerini

ben sonuna değin şuur etmelere yetişemiyorum

cüda

mevzu bahsim sen ol diye oturuyorum masanın başına

ve kırk beş dakikadır yazamıyorum seni yaşarken

dün bugün ve yarın yanar kavrulurum aşkınla

ama gelemiyorum yanına beni sen istemezken

sonra çekip gidesim geliyor dönmemek üzere

hafiften gülüyor dudaklarım koşsam da gidemeyeceğim diye

düşünüyorum, öyleyse bakışlarıma hakim olurum ben de

yine gülüyor dudaklarım hayallerimde her saniye seni izleyeceğim diye

o zaman diyorum kurtuluş yok senden

senden kurtulmamı da yine sen istemişken

nasılsa fikirlerim sorulmadı senin nezdinden 

kabul edilmeyişime de sen karar vermişken

açmadın

seni düşünmemeye çalışmak boşa

düşündükçe de açılmıyor kapılar sana

kaç müziği harcadım yollarına sabahı olmayan geceler boyu

sayfalarca bilmem kaç kelime yazdım sana hiç bilmediğin

sahip olmadıklarımı bile uğruna hibe edişlerim oldu

ve yanından çok geçtiğim icabındaysa canına hiç dokunamamışlığım

en zora giden kapından içeri girmek ve geri çevrilmekti

sen anlayamazsın, bilemezsin zira sen; seven değil sevilensin...

öğrettin oysa ben kötü bir öğrenciyim

ah nasıl da nazlı bir kız çocuğu gibi bakıverdin kapı eşiğinden

içimdeki boşluğu ne de mayhoşça doldurur gibi oldun 

kanmamam gerek oysa 

gelir gibi edersin 

gelmezsin 

biliyoruz gülüm 

inadı bırakıp nasıl da uyku uyur oldum seni düşleyince

karanlığıma nasıl da kıpkırmızı tomurcuk açtın 

ama elde tutmaya yeltenmemeliyim

çünkü sen dünyadaki en hürsün

biliyoruz gülüm 

söyle nasıl da çekiyorsun beni kendine 

beş oluyor bu ve ben ölümüne nasıl da hala ilk gibi heyecanlı ve ilk gibi bilmezcesine koşuyorum sana

ama koşmamalıyım

gerisin geri yollarsın

oysa adımlarım birbiri ardına düşüp de gittiği yollarını dönmek istemez

biliyoruz gülüm