sosyoloji ile felsefe arasında kalmış bir formun varoluş umudu

inanların hayatlarını kurguladığı kısımda kelimelerin yeni anlamlarını keşfediyorum

beş yıl sonra kendini bir yerlerde görenlerin yanında mevcudiyet ya yanılsama ise diyorum

beni farklı gören insanların suratına bakıp sosyolojik mi yoksa felsefik mi farklı bulduklarını yüzlerinden okumaya çalışıyorum

ne denli zorum, ne denli kolayım; kendimi çözdüğüm kadar da çözemiyorum

bir ağaç mantarını bulup incelediğimde mutlu olurken yaşadıklarıma göre şekil almamış tinimin neye yönelimli olduğunu bilemeden yok olacağım diye üzülüyorum

hiçbir yere ait olamadığım için her yer benimmiş gibi davranırken olduğum kişi ile olmak istediğim kişi arasındaki uçurumu sadece daha fazla açıyorum

yaşamaya başlamış akranlarımın yanında hala hayatta kalmaya çalışırken ne ölçüde acınası göründüğümü tahayyül ediyorum

bir normal eğrisi çiziyorum kafamda ve ne kadar sapmış olabileceğimi hesaplıyorum

...

yaşadıklarım, yaşadığımı kanıtlar nitelikte değil

  Sık sık gerçekliğin ne olduğunu sorgularken buluyorum kendimi

gerçeklik nedir
bazen dalıp gidiyorum bir yerlere ve bir şeylere kendime geldiğimde İlk baktığım şey saatim kaç dakika boyunca yoktum ben demek için oldum olası saatin kaç olduğunu merak etmişimdir zaten o yüzden son kez saate baktığım zamana göre bir çıkarımda bulunurum Yaşadığım Hayat veya bu varoluş yanılsaması kocaman bir illüzyonmuş gibi geliyor gerçekliğin dışına taşmışım gibi Üstelik gerçeklikler yanımdan Yıldızlar gibi kayıp geçiyor ben ise sıyrılıyorum aralarından bütün bu hislerin-kayboluşların nedeni tatminsizlik Öyle değil mi aidiyetsizlik veya yaşadıklarım, yaşadığımı kanıtlar nitelikte değil

"yüzüm gülebilir bir anda, gözüm dolabilir bir anda, sonum gelebilir bir anda"

ağlamanın duyguları boşalttığını söylüyorsun

kaç defa boşalttığımı ve doldurduğumu görseydin ya

bakış açımı değiştirmem gerektiğini söylüyorsun

en tepeye tırmandığımda da aynı şeyi gördüğümü bilseydin ya

tepkilerimi farklılaştırmamın iyi olacağını söylüyorsun

iplerin onun takdirinde olduğunu sen de görseydin ya

yerine başka şeyler koymam gerektiğini söylüyorsun 

benim değil onun kendi yerini inşa edişini izleseydin ya

olmayan o şey için "hayırlısı" deseydin diyorsun

kafamda olmamışlığını istediğim yere konumlandırabilirken onun için de gökyüzünü seçtiğimi anlasaydın ya