anlamayı hissetti

 kendimi toy sanardım, hayat peşinden koşturdukça çocuk olanı anladım

çok istersem elde ederim sanmıştım oysa kalbim soğuyunca önüme konduğunu anladım

bir kap yemek isterken bir çift ayakkabı bulduğumda anladım

ya içime asla gidilemeyecek bir menzil konulduysa dediğimde

çok sevip vazgeçtiğimde

büyüdükçe özerkleşmeyip sadece herkesleşince

bir gün korkum sahiden oldu;

seslerimi susturup uyumak istedim deli gibi ve sandalyemde güneşi doğurdum mıh gibi

bir gün nefretim sahiden oldu;

ve ben "onu" bekledim "o" asla gelmeyecek gibi...