durup durup da yoklama
hâlâ geliyorum sanırım
kapanmaya yüz tutmuş göz kapaklarım
ben seni kırmızından da tanırım
beni tanımamandan da tanırım
hâlâ sana yaşıyorum sanırım
nefesi sen varsın diye ciğerlerime salarım
kaçtır görmüyorsun ya çok kırgınım
korkma hâlâ bu yolu "sen, sen!" diye adımlarım
umudu da kestim sanırım
bu yüzden yıllar sürer ancak bir adımım
bir fecir vakti kokunu duyarım
duyarım da neye yarar
sen Ankara'dasın ben İstanbul'dayım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder