bu canı yaradan vermemiş olsa idi, öyle rastgele bir an bir rüzgar estiğinde yüzüme, geri verirdim
şehit evine doğmayan güneşin her sabah arsızca penceremdeki boşluktan odama doğmasına kuruluyorum
Irak'ta üzerine askerimin kanı bulaşan çiçeğin aynısının gülhanede açışına ya da
Yunus Emre Uçar'ın çocuğunu bu vatana bırakışına
ve Murat Akman'ı annesinin çöp poşetine atıp kaçışına
alnıma yazıldığın güne seviniyorum ardından
derken bugün o sevinçte yok oluyorum
üç hakkımız olur, ben dördüncüyü deniyorum
acı, çokça acı lakin vazgeçemiyorum
şafağın söküyor işte gülüm
ve ben her fecirde olduğu gibi;
varlığımı varlığına armağan ediyorum!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder